Californication
Voor m’n werk ben ik deze week in California. Een paar dagen terug ben ik naar een sushi bar gegaan diegoede recenties heeft gehad. Het pand is heel simpeltjes: het heeft degrootte van een gemiddele Nederlandse snackbar, het interieur is kaalen goedkoop en meer dan een achttal stoelen en een paar kleine tafelsstaan er niet. De sushi chef staat achter de bar en een jonge dame(waarschijnlijk z’n dochter) doet de bediening van drankjes endergelijke. Als je niet beter zou weten, dan bestel je nummer 405: defoe-jong-hai met bami en gemengde groenten. Maar schijn bedriegt.
Aan de muur hangen zijn licentie vanhet culinaire instituut in Tokio en zijn licentie om kogelvis temogen bereiden.
Ik geef me over aan de chef: omakase,de chef beslist. De man zegt nauwelijks iets. Lacherig geeft hij metoestemming als ik vraag of ik foto’s mag maken. Je mag dan wel klantzijn, koning ben je zeker niet.
Hij begint met toro en chu-toro, devette delen van tonijn. De toro is bijna zo wit als een witvis,waanzinnig! en het smelt op m’n tong. En de rijst vult de vis perfectaan. Ik weet hoe moeilijk het is om goede rijst te maken. Ik kan hetniet. Dit is van een andere planeet. Niet zuur, niet zoet, je proeftalles. Het is een eenheid alsof gescheiden tweelingen na jaren weerverenigd worden.
Zonder iets te zeggen geeft hij mehamachi (geelfin) in de vorm van nigiri en hosomaki. Ik krijg er eenbrok van in m’n keel. Niet omdat het vies is maar van ontroering! Ditis te goed. Ken je het dat als je te diep bent gegaan en dat je danemotioneel wordt; bijvoorbeeld als je teveel van je lichaam hebt gevraagd als je te hard hebt gewerkt of gesport? Dit iseen overload aan kwaliteit, het is te lekker voor m’n smaakpupillen. Ik zeg tegen de chef: ‘this is extraordinary, it almost makes mecry’. Ja, de toro en de hamachi zijn vandaag heel goed geeft hij alsantwoord. En daarna geeft hij me nog een rits andere superkwaliteitsushi.
Bij deze man voel ik me een hele kleinejongen, een amateur op z’n best Ik vergelijk het zo: Wat mensen thuismaken is hondevoer, wat je in de meeste Nederlandse sushi restaurantskrijgt dat is de Chinees op de hoek en dit is drie sterren porno,fucking haute cuisine.



